Aντί εισαγωγής

Στύλοι Ολυμπίου Διός (Αθήνα)

Η Ελλάδα δεν έχει να επιδείξει αξιοσημείωτα δείγματα τεχνολογικής ή βιομηχανικής προόδου. Οι ιστορικές εξελίξεις την καθήλωσαν σε μια διαρκή αδράνεια στους τομείς αυτούς, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει πολύ να ανταγωνιστεί τις λεγόμενες «προηγμένες» δυτικοευρωπαϊκές χώρες. Έχει όμως κάτι, στο οποίο εκατοντάδες άλλοι τόποι υστερούν: μια μακραίωνη Ιστορία κι έναν αξεπέραστο μέχρι σήμερα πνευματικό πολιτισμό, οι απαρχές του οποίου χάνονται στα βάθη των χιλιετιών.
Χιλιάδες είναι τα υλικά απομεινάρια του πολιτισμού αυτού, που η πρώτη του έκφανση έφθασε στην τελειοποίησή της κατά τα χρόνια της κλασικής αρχαιότητας, για να λάβει πιο ώριμες προεκτάσεις κατά την χιλιετή περίοδο της ελληνικής αυτοκρατορίας των Μέσων Χρόνων.
Πόσοι όμως από τους Νεοέλληνες γνωρίζουν με ακρίβεια τον αριθμό των αρχαιολογικών μνημείων (αρχαιοελληνικών και βυζαντινών) που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ελληνικής γης; Πόσοι γνωρίζουν τις εκατοντάδες τοποθεσίες της πατρίδας μας, που στο παρελθόν φιλοξένησαν μερικά από τα πιο περίλαμπρα αρχιτεκτονήματα της Κλασικής Τέχνης –πέραν βεβαίως του πασίγνωστου σε όλους Παρθενώνα της αθηναϊκής Ακρόπολης;
Ο ιστότοπος "ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ", σε πείσμα των ανελλήνιστων και εγκάθετων «προοδευτικών» καθηγητάδων που υποβιβάζουν τον πολιτισμό του λαού μας, χαρακτηρίζοντας ως «προγονοπληξία» κάθε ενασχόληση μαζί του, ξεκινάει από εδώ και στο εξής ένα τακτικό αφιέρωμα στους αρχαιολογικούς προορισμούς της Ελλάδας. Γνωστά και (κυρίως) άγνωστα μνημειακά κατάλοιπα και αρχαιολογικοί χώροι παρουσιάζονται με κάθε σημαντική λεπτομέρεια στους διαδικτυακούς μας επισκέπτες.
Φυσικά, οι συντάκτες των "ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΩΝ" δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα της απάθειας για τη σύγχρονη πολιτιστική ζωή, καθώς θεωρούμε ότι η ενασχόληση με το ιστορικό παρελθόν οφείλει να πραγματοποιείται σε άμεση συνάρτηση με το παρόν. Γιατί δεν είναι δυνατόν να πρεσβεύεις την επάνοδο σε πνευματικές Αξίες που διείπαν παλαιότερους προς εμάς πολιτισμούς χωρίς να κηρύττεις την αντίθεσή σου στο μίζερο σήμερα, χωρίς να καταγγέλλεις το Σύστημα και τα κάθε είδους «πολιτιστικά» υπο-προϊόντα που παράγει.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε λοιπόν ότι ο Πολιτισμός δεν είναι, ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ να είναι υπόθεση κρατική, αλλά είναι ένα θέμα που μας αφορά όλους, μαχόμενους και ευαισθητοποιημένους πολίτες ανεξαρτήτως πολιτικής παράταξης ή ιδεολογίας.
Γιατί από ένα κράτος που καθημερινά προδίδει, κομματιάζει, καταπατά κάθε είδος πολιτιστικής έκφανσης και καλλιτεχνικής αισθητικής, από ένα κράτος εργολάβων, μπουλντόζων και «Ηροστράτων» που συστηματικά περιφρονεί, παραμελεί και ισοπεδώνει τα υλικά κατάλοιπα του Πολιτισμού μας, όχι μόνο δεν πρέπει να περιμένουμε κάτι θετικό, αλλά οφείλουμε να αντιτεθούμε σε αυτό, δημιουργώντας θύλακες πολιτισμού και γνώσης σε καιρούς τηλεοπτικής και καταναλωτικής βαρβαρότητας.
Γιατί αυτός ο τόπος αξίζει ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας.
Γιατί η νέα γενιά περιμένει από εμάς να την οπλίσουμε με Γνώση, ώστε να μπορέσει να ορθοποδήσει και να αντισταθεί σε όσους την θέλουν πλαδαρή, ευάλωτη, απαίδευτη (και, άρα, χειραγωγημένη).